Σύνθεσις

Σύνθεσις

 

Το Ελληνικό Σωματείο Υπερπροσωπικής Ψυχολογίας & Έρευνας - ‘Σύνθεσις’ (Hellenic Association for Transpersonal Psychology & Research – ‘Synthesis’) είναι ένα μη-πολιτικό, μη-θρησκευτικό και μη-κερδοσκοπικό σωματείο με έδρα το Χαλάνδρι-Αθήνα. Ιδρύθηκε το 2011 από την Lindy McMullin και μία ομάδα Ιατρών, Ψυχοθεραπευτών, Εκπαιδευτικών και ανθρώπων που ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη και διάδοση του ‘Υπερπροσωπικού’ (Transpersonal) στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
 
Ο σκοπός του σωματείου είναι η διερεύνηση του ‘Υπερπροσωπικού’ στους τομείς της Ψυχολογίας, της Εκπαίδευσης, της Ψυχανάλυσης και της Τέχνης. Αυτό θα επιτευχθεί μέσω προώθησης της αντίστοιχης βιβλιογραφίας, διοργάνωσης σεμιναρίων, πρακτικών εργαστηρίων και ενός ετήσιου διεθνούς συνεδρίου. Η «ΣΥΝΘΕΣΙΣ» παρέχει το πλαίσιο όπου μπορούν  να συζητηθούν θέματα της υπερπροσωπικής ψυχολογίας, να τεθούν αμφισβητήσεις και να ανταλλαγούν απόψεις μεταξύ  των μελών. Το σωματείο μπορεί επίσης να παρέχει, μέσω διαδικασίας πιστοποίησης, ένα κατάλογο Ελλήνων θεραπευτών που επιθυμούν να παρέχουν μια υπερπροσωπική διάσταση στην πρακτική τους, σε άτομα που αναζητούν μια τέτοια διάσταση στην θεραπεία τους. Το σωματείο «ΣΥΝΘΕΣΙΣ» είναι μέλος του Ευρωπαικού Συλλόγου Υπερπροσωπικής Ψυχολογίας (EUROTAS) από τον Σεπτέμβριο του 2011.  Υπάρχει επίσης στενή επαφή και με το Ινστιτούτο Διαπροσωπικής Ψυχολογίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
 
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
Οι ρίζες του Υπερπροσωπικού προσανατολισμού ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέσα από το ενδαφέρον ορισμένων ψυχολόγων και ψυχιάτρων (Antony Sutich, Abraham Maslow, Stanislav Grof, Miles Vich κ.α)
 
Η εστίασή του στις εμπειρικές  και γνωστικές διαστάσεις της πνευματικότητας είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά που τον διακρίνει από τους περισσότερους επιστημονικούς και ανθρωπιστικούς κλάδους.
 
 
Αυτό που κάνει τα υπερπροσωπικά φαινόμενα να διακρίνονται ως “υπερπροσωπικά” είναι ο χαρακτήρας της γνώσης που παρέχουν κατά την διάρκεια της διεύρυνσης της ατομικής συνειδητότητας. Η ανθρώπινη συμμετοχή σε  υπερπροσωπικά κα πνευματικά φαινόμενα είναι ένα δημιουργικό, πολυδιάστατο γεγονός το οποίο δυνητικά εμπλέκει κάθε πλευρά της ανθρώπινης φύσης όπου ο στόχος της πνευματικής  αναζήτησης, δεν είναι απλά η εμπειρία της μεταβολής των επιπέδων συνείδησης, αλλά η σταθερή βίωση αυτής της συνείδησης και η μετάλλαξη του κόσμου δια μέσου αυτής.
 
Ως εκ τούτου, σημαντικός στόχος της μελέτης και διερεύνησης του ‘Υπερπροσωπικού’ είναι η ανάπτυξη εννοιολογικών πλαισίων και η ενθάρρυνση πρακτικών μεθόδων που υποστηρίζουν την μεταφορά των παροδικών πνευματικών καταστάσεων, σε σταθερή μεταλλαγή του εαυτού, των σχέσεων, της κοινότητας και του κόσμου.
 
Το υπερπροσωπικό όραμα αποτελεί τρόπο σκέψης και βίωσης του Εαυτού, του Άλλου και του Κόσμου και μπορεί να εκδηλωθεί ποικιλοτρόπως, όχι μόνο σε υπερπροσωπικές καταστάσεις, αλλά επίσης, μεταξύ άλλων, στις σχέσεις, στην κοινότητα, στην κοινωνία, στην ηθική δεοντολογία,  στην εκπαίδευση, την υγεία και την φιλοσοφία. Ο ενωτικός του  χαρακτήρας εξασφαλίζεται από τη δέσμευση στην επιστημονική αξία των υπερπροσωπικών και πνευματικών φαινομένων.
 
Απόσπασμα από το βιβλίο του Michael Washburn “Embodied Spirituality in a Sacred World”
 
Σύμφωνα με την Υπερπροσωπική θεώρηση, η ζωή μπορεί να διακριθεί σε τρείς ομάδες από στάδια -τις προ-προσωπικές (πρει-εγωικές), τις προσωπικές (εγωικές) και τις υπερπροσωπικές (υπερεγωικές) ομάδες. Τα προ-προσωπικά στάδια διαρκούν από την γέννηση μέχρι και την ηλικία των πεντέμιση ετών. Ακολουθούν τα προσωπικά στάδια μέχρι την αρχή ή το μέσον της ενήλικης ζωής. Τα υπερπροσωπικά στάδια ξεκινούν από την πνευματική αφύπνιση. Έτσι, αφήνεται να εννοηθεί ότι η ανθρώπινη ανάπτυξη ακολουθεί μια ελικωειδή πορεία όπου η βαθιά ψυχή θεωρείται ως η βάση των ουσιαστικών προελεύσεων της ζωής. Στην αρχή της ζωής μας, κατά την μετάβαση από τα προ-προσωπικά στα προσωπικά στάδια της ανάπτυξης, κλείνουμε τους εαυτούς μας στην βαθιά ψυχή, η οποία σε ένα σημαντικό βαθμό βυθίζεται και αποσιωπάται και για αυτό τον λόγο πρέπει να ανοίξουμε ξανά τους εαυτούς μας στην βαθιά ψυχή και να επιτρέψουμε τις πηγές της ζωής που υπάρχουν μέσα μας να αφυπνισθούν, εάν στην μετάβαση από τα προσωπικά στα υπερπροσωπικά στάδια ανάπτυξης κινούμεθα προς την ενσωμάτωση ολόκληρης της ψυχής.
 
ΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ
Τό δέντρο ως σύμβολο αναπαριστά το σύνολο της εκδήλωσης του όντος.  Τόσο ως «Εικών τού Κόσμου» (imago mundi)  όσο καί ως «΄Αξων τού Κόσμου» (axis mundi), το δέντρο δύναται συμβολικά να ειδωθεί, επίσης, και ως το «σώμα» εντός του οποίου αναπτυσσόμαστε βιολογικά, νοητικά και πνευματικά.  Το δέντρο της Ελιάς, έμβλημα της Ειρήνης, της Συμπόνιας και της Σοφίας,  θεωρούταν ιερό στην αρχαία Ελλάδα, ειδικότερα δε στην Αθήνα.
 
 
comments powered by Disqus